Zo d'ouden zongen.

 

Korte inhoud:

Wat vooraf ging.

"In een zwak moment heeft Sooi, de cafébaas een kortstondige verhouding gehad met Tenette, de slagervrouw. Tenette heeft er Joseeke, een flinke dochter, aan overgehouden. Op hetzelfde moment had Toon, de slager een intieme relatie met Suska, de cafébazin. Joske, een flinke zoon voor Suska, was hiervan het gevolg. Daar de echtgenoten geen weet hadden van de misstap van hun wederhelft leefden zij in de vaste overtuiging dat Joske en Joseeke halfbroer en halfzuster waren.

Het nieuws dat beide jongelui verliefd waren op elkaar en wilden trouwen overviel hen dan ook als een donderslag bij heldere hemel en stuite op hardnekkig verzet. Joske en Joseeke eisten een verklaring. Nadat zowel Sooi tegenover Joske als Toon tegenover Joseeke hun fout uit het verleden hadden opgebiecht en beide verliefden hun vrezelijke ervaring met mekaar uitwisselden kwam de ganse waarheid aan het licht. Joske en Joseeke konden trouwen: ze hadden verschillende vaders en waren geen bloedverwanten.

 

Het nieuwe verhaal:

Joske en Joseeke zijn een jaar getrouwd. Joske helpt Toon in de slagerij terwijl Joseeke een handje toesteekt in 't café. Schijnbaar is er tussen beide families geen vuiltje aan de lucht. Maar het weten omtrent hun wederzijdse ontrouw schept een sfeer van wantrouwen, verstoort de goede verstandhouding en leidt tot voordurende spanningen. Het jonge gezin wordt meegesleurd in een stroom van verdachtmakingen. Kiezen zij partij? En houdt hun liefde stand? Of groeien zij uit mekaar en loopt hun jonge huwelijk op de klippen? Want er is nieuw leven op het dorpsplein! Tuur, de oude facteur is overleden en laat een treurende weduwe na. Zijn ronde wordt overgenomen door een levenslustig facteurke, dat vele meisjesharten sneller doet kloppen. En het jonge mansvolk kan moeilijk naast Trieneke kijken, het jeugdige nichteke van Katrien. Deze laatste een verstokte jonkvrouw, krijgt in een droom een opmerkelijke opdracht mee. En ook de pastoor beleeft een nachtmerrie, waardoor hij gaat twijfelen aan de zin van zijn strenge levenshouding. Om nog maar te zwijgen van de koster, de eeuwige vrijgezel, die de eenzaamheid niet langer aankan en verzot raakt op alles wat een rok draagt. Terwijl Pierke Plezierke onverstoorbaar zijn pintjes pakt......

 

  

 

 

 

 

Copyright © 2016. All Rights Reserved.